Μάλιστα αυτό ισχυρίστηκε ο Αχιλλέας πρώην φίλος της Κλεοπάτρας για να δικαιολογήσει την απουσία του. Όλα ξεκίνησαν πριν μερικά χρόνια εδώ στη Νάξο και πιο συγκεκριμένα σε εκείνο το γραφικό πάρκο της Έλλης. Εκεί γνώρισε η Κλεοπάτρα τον έρωτα της ζωής της (έτσι νόμιζε δηλαδή κι αυτή η κακομοίρα!) , για πολλούς μήνες ήταν καψούρα για πάρτη του μέχρι το κόκκαλο, περίμενε υπομονετικά να της δώσει λίγη σημασία ο Αχιλλέας, εκείνη δεν τολμούσε να κάνει κίνηση διότι βλέπετε η Κλεοπάτρα ήταν πατσόχα, 100 κιλά με 2 κιλά φρυδάρες (πλακωμένη με το τσιμπιδάκι φρυδιών το κορίτσι) , δεν είχε στιλ και δεν ήξερε τι σημαίνει μάσκαρα -οι γυναίκες της παρέας ξέρουν τι λέω-, με τον Αχιλλέα τον θεότεκνο τον γκάνγκστα τι ελπίδα να έχει? Κάποια στιγμή το όνειρο πραγματοποιήθηκε και ο Αχιλλέας της έδωσε σημασία και άρχισε το παιχνίδι, εκείνος από τη μεριά του της ξεκαθάρισε: "όλα καλά κι όλα ωραία μεταξύ μας αρκεί να μην ανοίξεις το στοματάκι σου και το μάθει η υπόλοιπη παρέα πως τραβιόμαστε", εκείνη δεν το σκέφτηκε και τον άκουσε, δεν ήταν υποψιασμένη (και πατσόχα και ζαβή). Οι μέρες πέρασαν και σιγά σιγά ο Αχιλλέας εξαφανίστηκε, δεν απαντούσε σε τηλέφωνα και δεν έδινε σημεία ζωής. Η Κλεοπάτρα πληγώθηκε και άφησε το χρόνο να κάνει τη δουλειά του.
Τα χρόνια πέρασαν, και το τσιμπιδάκι φρυδιών έγινε ο καλύτερος φίλος της Κλεοπάτρας, το ψαλίδι μαλλιών σύντροφος και τα κιλά είχαν εξατμιστεί πλέον, η πατσόχα μας είχε μεταμορφωθεί σε γυναίκα! Τα έφερε έτσι η ζωή και οι δρόμοι των δυο αντάμωσαν ξανά, εκείνος την ήθελε, εκείνη δεν την έκοψα να τον θέλει και τόσο, -όσο μου τα 'λεγε έκανε γκριμάτσες λολ- παρόλα αυτά εκείνη συζήτησε μαζί του διότι καιγόταν να μάθει γιατί και πως εξαφανίστηκε τόσο καιρό, ε λοιπόν γύρισε και της είπε το εξής: "παίχτηκε μαλακία με τους μπάτσους και με κυνηγούσαν ελικόπτερα! Έπρεπε να φύγω από τη Νάξο και δούλευα στην Αθήνα!" . Ξέρω πως όλοι έχουμε πει δικαιολογίες δαπέδου να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα αλλά ομολογώ πως κάτι τέτοιο... Δεν μπορώ καν να το σχολιάσω!
Τα χρόνια πέρασαν, και το τσιμπιδάκι φρυδιών έγινε ο καλύτερος φίλος της Κλεοπάτρας, το ψαλίδι μαλλιών σύντροφος και τα κιλά είχαν εξατμιστεί πλέον, η πατσόχα μας είχε μεταμορφωθεί σε γυναίκα! Τα έφερε έτσι η ζωή και οι δρόμοι των δυο αντάμωσαν ξανά, εκείνος την ήθελε, εκείνη δεν την έκοψα να τον θέλει και τόσο, -όσο μου τα 'λεγε έκανε γκριμάτσες λολ- παρόλα αυτά εκείνη συζήτησε μαζί του διότι καιγόταν να μάθει γιατί και πως εξαφανίστηκε τόσο καιρό, ε λοιπόν γύρισε και της είπε το εξής: "παίχτηκε μαλακία με τους μπάτσους και με κυνηγούσαν ελικόπτερα! Έπρεπε να φύγω από τη Νάξο και δούλευα στην Αθήνα!" . Ξέρω πως όλοι έχουμε πει δικαιολογίες δαπέδου να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα αλλά ομολογώ πως κάτι τέτοιο... Δεν μπορώ καν να το σχολιάσω!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου