Σαγκρί...

  Έμαθα τις προάλλες τα ρεζιλίκια μας στο Σαγκρί... Κάποιοι ψευτοπαλικαράδες έδεσαν τα πόδια του Τάσου (ένα όμορφο σκυλάκι που δεν πείραζε ποτέ κανέναν) με σύρμα, το ζώο για μέρες βασανιζόταν έτσι αφού κανένας στο χωριό δεν νοιαζόταν. Κάποια στιγμή κάποιος αποφάσισε (επιτέλους!) να τηλεφωνήσει στη φιλοζωική και εκεί ανέλαβαν εκείνοι που ξέρουν καλύτερα. Είδα φωτογραφίες από τα τραύματα και ειλικρινά έμεινα άφωνη δεν άντεξα να τις δω όλες ούτε να διαβάσω το άρθρο που αφιέρωσε δημοφιλή μπλογκ για τα ρεζιλίκια μας.

  Απλά να πω κάτι θέλω δεν είμαστε θεοί να παίζουμε με τις ζωές αθώων πλασμάτων. Ξυπνήστε, αν εσείς μια φορά δίνετε αγώνα στη ζωή σας τα αδέσποτα δίνουν δέκα φορές πιο σκληρό αγώνα, δεν έχουν την πολυτέλεια να έχουν νεράκι και φαγητό όποτε το χρειάζονται και φυσικά, βρέξει χιονίσει δεν έχουν ένα κεραμμύδι πάνω από το κεφάλι τους να προφυλαχθούν. Αυτό... Απλά.

Άμβλωση

   Ένα όμορφο μεθυσμένο Σάββατο εκεί που πέρναγες καλά στο πιο in κλαμπάκι της πόλης μπήκε στο βρακί σου ο Θρασύβουλος για να ομορφύνει περισσότερο την μίζερη ζωή σου... Η επόμενη μέρα σε βρίσκει με καφεδάκι στο τηλέφωνο να αναλύεις τις λεπτομέρειες με την κολλητή σου... 2 μήνες πέρασαν και η περίοδός σου ακόμα να φανεί, λες να είναι από άγχος? Ποιο άγχος? Το μόνο άγχος που έχεις είναι αν θα πας για ψώνια την παρασκευή και πόσα μπορείς να ξοδέψεις! Ο νους σου πάει στα χειρότερα "μήπως είναι πρόορη κλιμακτήριος?", η κολλητή σου σωστά έρχεται να σε συμβουλεύσει να αγοράσεις ένα τεστ εγκυμοσύνης και να κόψεις τις μαλακίες! ... Και το τεστ είναι θετικό είσαι έγκυος! Και να τα κλάματα και να ο θρήνος και ο οδυρμός. Παίρνεις τηλέφωνο το Θρασύβουλο και του λες να τσοντάρει κάνα ευρώ να κάνεις έκτρωση και είναι θετικός...

  Πριν πας βρε συ βούρλο να κάνεις το φόνο σκέψου πόσες οικογένειες δίνουν την ψυχή τους με ένα χρόνιο γολγοθά προκειμένου να αποκτήσουν ένα παιδί. Φτάνουν στη μέση ηλικία και ακόμα προσπαθούν να αποκτήσουν είτε με υιοθεσία είτε με εξωσωματική είτε με ανάδοχη μητέρα, τα παραπάνω κοστίζουν ψυχικά και οικονομικά. Σκέψου πριν κάνεις το φόνο, σκέψου το!

Θέλεις, δε θέλεις παππούλη η νεολαία είναι το μέλλον!

  Αυτό που χαρακτηρίζει τους Ναξιώτες είναι ο επαγγελματισμός τους! Μα πόσο επαγγελματίες είναι... Πως δίνουν ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους να αναδειχθούν επαγγελματικά! Πραγματικά, είναι κάτι το αξιοθαύμαστο! Ειλικρινά, έχει αγγίξει την ψυχή της ψυχής μου και ,ναι, θα το πω, έχω συγκινηθεί!  Ε αφού κάνουν τα πάντα για να προωθήσουν νέα παιδιά στο χώρο, να αποκτήσουν εμπειρίες και γενικά να προχωρήσουν μπροστά... Όποιος δεν έχει έστω δακρύσει είναι ένα αναίσθητο γαϊδούρι! Μόνο που έχουν ένα δικό τους, ιδιαίτερο, μοναδικό τρόπο να το κάνουν αυτό! Δίνουν την ευκαιρία στον νέο, απογοητεύοντάς τον! Ελάτε τώρα... Μην απορείτε! Αν δεν τον απογοητεύσεις, αν δεν τον μειώσεις, αν δεν κάνεις ότι περνάει από το χέρι σου προκειμένου να μην αποκτήσεις άλλον έναν ανταγωνιστή στην αγορά εργασίας,  πως θα πας εσύ ο ίδιος μπροστά? Τι κι αν έχεις στο ιστορικό σου 30 χρόνια εμπειρίας? Είναι εποχές τώρα για να ενθαρρυνεις κι άλλους να πάνε μπροστά? Δύσκολα χρόνια διανύει η κοινωνία μας! Το μέλλον είμαστε εμείς, οι παλιές καραβάνες! Ε, τώρα μην αντιδράτε! Θα σας μαλώσω!! Δεν θα μας φάει η νέα γενιά τη δουλειά!! Αυτη είναι λογική! Τα συγχαρητήρια μου, λοιπόν, στους επαγγελματίες της Νάξου! Εμπρός όλοι μαζί να βροντοφωνάξουμε: ΟΧΙ στις ευκαιρίες στους νέους! ΝΑΙ στον αθέμιτο ανταγωνισμό! 

Όλα είναι τυχερά τελικά?

  Σε πολλούς λοιπόν θα έχει τύχει να ξυπνήσουν ένα πρωί και έτσι από το πουθενά να τους έχει δοθεί μια αναπάντεχη ευκαιρία είτε στα επαγγελματικά είτε σε πιο προσωπικό επίπεδο. Και εκεί που λες "θα αρπάξω τη ζωή από τα μαλλιά και θα εκμεταλλευτώ μέχρι το μεδούλι αυτήν την ευκαιρία!", να σου και έρχονται πάλι από το πουθενά τα πάνω κάτω και όλα πάνε στραβά, η πίεση παίζει τον πρωταγωνιστικό της ρόλο, σαν να έχει συνωμοτήσει το σύμπαν εναντίον του γκαντεμόσκυλου. Οι φίλοι εξαφανίζονται και οι γκάφες συμβαίνουν η μια μετά και πάνω από την άλλη! Μα τι συμβαίνει? Δεν διαφωνώ πως πολλά από αυτά που μας συμβαίνουν είναι αποτελέσματα των επιλογών μας, αλλά αναρωτιέμαι, μήπως παίζει και η τύχη το δικό της παιχνίδι?

Νυχτερινή ζωή!

  Η νυχτερινή ζωή της Νάξου δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τη νυχτερινή ζωή της πρωτεύουσας καθώς έχει μεγάλη ποικιλία μαγαζιών για όλα τα γούστα και όλες τις ηλικίες (μόνο μεταλλάδικο δεν έχει ακόμα). Αν θέλετε να πιείτε ένα ποτάκι χαλαρά για να αποφορτιστείτε από τη δύσκολη ρουτίνα χωρίς βαβούρα και κάπνα προτιμήστε κάποιο μπαράκι κάπου στα στενά της Παλιάς Χώρας, όσο για τα party animals και τους λάτρεις του ντιριντάχτα μπορούν να διασκεδάσουν στα παραλιακά μαγαζιά του νησιού! 
  Αν στο ταμείο τα ευρουδάκια είναι μείον τότε μπορείτε να πάρετε τις περιπτερόμπυρες σας και να αράξετε στο πάρκο της Έλλης. Αν και εγώ θα προτιμούσα να πάρω ένα μπουκάλι ρακί και α αράξω με την παρέα μου στο σπίτι και τέρμα τα ντεσιμπέλ, όλοι οι καλοί χωράνε παντού και πάντα! Καλή διασκέδαση!!

[...]

Ήλιος

Οι βρόμες διαδίδονται από τον οχετό...

  Όχι μια όχι δυο όχι πέντε και όχι 10 φορές έχουν διαστρεβλωθεί γεγονότα από κακοπροαίρετα άτομα των οποίων το χόμπι είναι να βγάζουν βρόμες για άτομα που δεν γνωρίζουν προσωπικά. Έτσι λοιπόν κι εδώ είδαν δυο άτομα ένα αγόρι και ένα κορίτσι στο Πάρκο της Έλλης να μιλούν και έσπευσαν να διαδώσουν πως αντί να μιλούν έκαναν άλλα κι άλλα πράματα. Η βρόμα είναι η εξής: "η ανήλικη Ντίνα μαθήτρια λυκείου κάνει στοματικό στον Σωτήρη στο Πάρκο της Έλλης!". Ας προσγειωθούμε λιγάκι τώρα στην αλήθεια και η αλήθεια είναι πως ο Σωτήρης και η Ντίνα είναι κολλητοί φίλοι εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο πολύ καιρό τώρα και μια μέρα κανόνισαν να φουμάρουν ένα τσιγάρο (κανονικό) στο Πάρκο και να πούνε τα νέα τους έτσι κι έγινε. Πως βγήκαν παραέξω όμως τόσο αισχρά κουτσομπολιά? Στο Πάρκο δεν ήταν κανείς παρά μόνο άλλοι δύο νεαροί άντρες ο Αντώνης και ο Αντωνάκης... Πως τους φάνηκε τώρα ότι το μπλα μπλα λέγεται στοματικό ένας Θεός ξέρει... Ίσως απλά έχουν να δουν καιρό γυναίκα στο κρεβάτι τους, ποιος ξέρει? Τα συμπεράσματα δικά σας!
  Θα το ξαναπώ κι ας γίνομαι κουραστικός, όταν μιλάμε για ανήλικα παιδιά καλό θα ήταν να κάνουμε δυο γαργάρες με ακουαφόρτε πριν ανοίξουμε τον οχετό μας, τα παιδιά και η νεολαία είναι το μέλλον, πρέπει να προσέχουμε τι λέμε, βούτα τη γλώσσα μέσα στο μυαλό κάνα πεντάλεπτο βρε Αντώνη! Δεν είναι ότι καλύτερο να ζεις σε μια κλειστή κοινωνία και να σου κολλάνε ένα σωρό ταμπέλες... Όσοι ζουν στην επαρχία καταλαβαίνουν πως οι ταμπέλες σε κλειστή κοινωνία οδηγούν στο περιθώριο και το σύνδρομο του δακτυλοδεικτούμενου. Παρακαλώ λοιπόν, προσέχετε τα λόγια σας μπορεί να κάνουν μεγάλο κακό. 
  Κλείνω με μια ερώτηση, αν η Ντίνα και ο Σωτήρης μετά από αυτό το γεγονός απευθυνόντουσαν σε κάποιο δικηγόρο τι θα γινόταν? 

Σεξιστικά σχόλια από έναν γερομπισμπίκη!

  Και εκεί που κάθεσαι και πίνεις τον καφέ σου έρχεται ο γερομπισμπίκης Ροξ να χαλάσει την ημέρα σου με τα σχόλιά του. Πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι η ανήλικη 16χρονη Κόρι, η 18χρονη Σεμίνα και φυσικά ο μεσήλικας Ροξ. Ένα μεσημέρι καθόντουσαν στο νέο δημοφιλή ίντερνετ καφέ και συζητούσαν μέχρι τη στιγμή που μπήκε ένας πελάτης με το χαριτωμένο σκυλάκι του στο μαγαζί φυσικά άρχισαν τα κορίτσια να ταχταρίζουν το σκυλάκι με γλυκόλογα και να το χαϊδεύουν, δεν άργησε να πεταχτεί ο Ροξ σαν την σφήνα (να μην πω τίποτά άλλο) και έλεγε στα κορίτσια (εκ των οποίων η μία είναι ανήλικη) σχόλια του τύπου "κι εμένα έτσι να μου κάνεις να μου σηκωθεί" και άλλα σεξιστικά σχόλια, τα κορίτσια είχαν σοκαριστεί, τις βρήκε απροετοίμαστες και μικρούλες, δεν μπορούσαν να απαντήσουν. 
  Να προσθέσω πως ο Ροξ έχει δική του επιχείρηση και μια κόρη στην ηλικία των κοριτσιών. Επίσης είναι θρασύδειλος διότι δεν συνηθίζει να λέει τα σεξιστικά του σχόλια μπροστά σε κάποιον άλλο παρά μόνο όταν είναι μόνες τους. Υπάρχουν και άλλες μαρτυρίες από πιτσιρίκες άβγαλτες κοπελίτσες για τον συγκεκριμένο κύριο. 
  Μα τι είναι αυτό που ωθεί τους μεσήλικες να κοιτούν τα ανήλικα κοριτσάκια; οκ είναι δεδομένο πως με τα μυαλά στα κάγκελα τα εφηβάκια μας βιάζονται να μεγαλώσουν, εμείς σαν ενήλικες όμως είμαστε υποχρεωμένοι να βάζουμε τα όρια τόσο στον εαυτό μας όσο και στα ανήλικα άτομα που βρίσκονται υπό την προστασία μας.

"Με κυνηγούν ελικόπτερααα!!!!"

  Μάλιστα αυτό ισχυρίστηκε ο Αχιλλέας πρώην φίλος της Κλεοπάτρας για να δικαιολογήσει την απουσία του. Όλα ξεκίνησαν πριν μερικά χρόνια εδώ στη Νάξο και πιο συγκεκριμένα σε εκείνο το γραφικό πάρκο της Έλλης. Εκεί γνώρισε η Κλεοπάτρα τον έρωτα της ζωής της (έτσι νόμιζε δηλαδή κι αυτή η κακομοίρα!) , για πολλούς μήνες ήταν καψούρα για πάρτη του μέχρι το κόκκαλο, περίμενε υπομονετικά να της δώσει λίγη σημασία ο Αχιλλέας, εκείνη δεν τολμούσε να κάνει κίνηση διότι βλέπετε η Κλεοπάτρα ήταν πατσόχα, 100 κιλά με 2 κιλά φρυδάρες (πλακωμένη με το τσιμπιδάκι φρυδιών το κορίτσι) , δεν είχε στιλ και δεν ήξερε τι σημαίνει μάσκαρα -οι γυναίκες της παρέας ξέρουν τι λέω-, με τον Αχιλλέα τον θεότεκνο τον γκάνγκστα τι ελπίδα να έχει? Κάποια στιγμή το όνειρο πραγματοποιήθηκε και ο Αχιλλέας της έδωσε σημασία και άρχισε το παιχνίδι, εκείνος από τη μεριά του της ξεκαθάρισε: "όλα καλά κι όλα ωραία μεταξύ μας αρκεί να μην ανοίξεις το στοματάκι σου και το μάθει η υπόλοιπη παρέα πως τραβιόμαστε", εκείνη δεν το σκέφτηκε και τον άκουσε, δεν ήταν υποψιασμένη (και πατσόχα και ζαβή). Οι μέρες πέρασαν και σιγά σιγά ο Αχιλλέας εξαφανίστηκε, δεν απαντούσε σε τηλέφωνα και δεν έδινε σημεία ζωής. Η Κλεοπάτρα πληγώθηκε και άφησε το χρόνο να κάνει τη δουλειά του.
  Τα χρόνια πέρασαν, και το τσιμπιδάκι φρυδιών έγινε ο καλύτερος φίλος της Κλεοπάτρας, το ψαλίδι μαλλιών σύντροφος και τα κιλά είχαν εξατμιστεί πλέον, η πατσόχα μας είχε μεταμορφωθεί σε γυναίκα! Τα έφερε έτσι η ζωή και οι δρόμοι των δυο αντάμωσαν ξανά, εκείνος την ήθελε, εκείνη δεν την έκοψα να τον θέλει και τόσο, -όσο μου τα 'λεγε έκανε γκριμάτσες λολ- παρόλα αυτά εκείνη συζήτησε μαζί του διότι καιγόταν να μάθει γιατί και πως εξαφανίστηκε τόσο καιρό, ε λοιπόν γύρισε και της είπε το εξής: "παίχτηκε μαλακία με τους μπάτσους και με κυνηγούσαν ελικόπτερα! Έπρεπε να φύγω από τη Νάξο και δούλευα στην Αθήνα!" . Ξέρω πως όλοι έχουμε πει δικαιολογίες δαπέδου να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα αλλά ομολογώ πως κάτι τέτοιο... Δεν μπορώ καν να το σχολιάσω!

"Γεια τι λέει?" "καλημέρα" "τι κάνετε, πως είστε?" λέξεις άγνωστες στον Ναξιότη!

  Οι κάτοικοι της Νάξου ξέρουν για ποιο πράγμα μιλάω. Ένα ωραίο πρωινό πας για ένα καφέ με μια παρέα λες δυο μαλακίες και γνωρίζεις έναν άνθρωπο, όταν τον συναντήσεις τυχαία στο δρόμο τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά!

  Πρόσφατα λοιπόν έφτασε στα αυτιά μου η ιστορία του μπάρμαν Στέλιου, δουλεύει σε ένα μπαράκι στα στενά της Παλιάς Χώρας (υπέροχο μαγαζί), ο Στέλιος δεν είναι από τη Νάξο, το περασμένο καλοκαίρι βρήκε δουλειά εδώ και εφόσον του άρεσε το νησί μας έκατσε... Είναι ένας πολύ θετικός άνθρωπος και κακό λόγο δεν έχει να πει για κανέναν. Ένα βραδάκι λοιπόν ο Στέλιος μας έτυχε να γνωρίσει δυο τύπους (Ναξιότες), έκαναν καλή παρέα εκείνο το βράδυ. Λίγες μέρες αργότερα μπαίνουν οι τυπάδες στο μαγαζί που δουλεύει ο Στέλιος, εκείνος χαιρέτησε εγκάρδια με χαμόγελο και θάρρος και η αντίδρασή τους ήταν ελεεινή! Σχεδόν μέσα από τα δόντια τους τον χαιρέτησαν με ένα ύφος "τι θέλει τώρα ο μαλάκας?" ενώ αν δεν άνοιγε το στόμα του ο Στέλιος δεν θα γύριζαν ούτε να τον φτύσουν. Ντάξει δεν προλάβαμε να σου σκοτώσουμε τη μάνα μεσιέ Αξότη! Πες την καλημέρα κι ας πέσει κάτω! Η καλημέρα του Θεού είναι! 

  "Εμείς στη Νάξο είμαστε ντιβάρες μόνο τους τουρίστες και τη Μενεγάκη γλείφουμε γιατί μας τα ακουμπάνε χοντρά, και επειδή είμαστε μάγκες τους γείτονές μας τους έχουμε χεσμένους". Τα συμπεράσματα δικά σας........

Πάμε Κωμιακή!

Γεια σας και πάλι!!! Ξέρετε, το θέμα που θα παρουσιάσω αφορά ένα από τα ωραιότερα χωριά της Νάξου! Την Κωμιακή φυσικά! Ένα τόσο όμορφο χωριό μα ταυτόχρονα τόσο άδειο από νέους και νέες! Και όχι αδικαιολόγητα, θα έλεγα. Τι να κάνουν οι νέοι σε ένα τόσο απομονωμένο χωριό, μακριά από την πόλη και την διασκέδαση? Δεν έχουν ένα μέρος να πάνε με τους φίλους τους τα παιδιά!

Εντάξει για να μην γίνομαι άδικη υπάρχουν χώροι διασκέδασης αλλά τι να τους κάνεις όταν ξέρεις ότι για να πιεις έναν καφέ ή έστω μία μπύρα βρε αδερφέ, πρέπει να πας στο γραφικό καφενεδάκι ή στο "μπαράκι" του χωριού!

Τώρα θα μου πειτε τι το κακό έχουν αυτά τα δύο... Όποιος ξέρει θα συμφωνήσει ότι το πρώτο θυμίζει ξεχασμένο ψιλικατζίδικο με μία δόση από παραδοσιακό καφενείο (που εντάξει στην αναβροχιά καλό είναι και το χαλάζι... αλλά το ίδιο συνέχεια σε χαλάει κάποια στιγμή!) και το δεύτερο... Τι να πρωτοπώ για το δεύτερο??? Ότι έχει μέσα από μηχανές μέχρι και αποφάγια?! Ότι οι ιδιοκτήτες είναι ένα ηλικιωμένο ζευγάρι με τα παιδιά τους που μονίμως βρίζονται?!

Με το δίκιο τους. λοιπόν, τα παιδιά να θέλουν να φύγουν από ένα τόσο όμορφο χωριό όταν δεν έχουν κάτι να κάνουν. Αφού δεν είναι μέρη αυτά για να διασκεδάσεις, για να πιεις ένα καφεδάκι, για να περάσεις ένα όμορφο βράδυ! 

Κάτι πρέπει να γίνει και να εκσυγχρονιστεί το χωριό! Πρέπει επιτέλους να καταρριφθεί το Πωποτέικο σύνθημα "Εμπρός πίσω"!

Μήπως και το δικό μας χωριό χρειάζεται ένα "Καφέ της Χαράς"???

Παρθενοπιπίτσες και Σιγανά Ποταμάκια

  Ακούγονται σαν ινδιάνικα ταπεινά ονόματα αλλά μόνο ταπεινά δεν είναι, τα χαρακτηρίζει η υποκρισία. Εμφανίζονται σαν συνεσταλμένα χαμηλών τόνων άτομα αλλά στην πραγματικότητα με την πρώτη αφορμή θα σε χτυπήσουν δυνατά και συνειδητά κάτω από τη ζώνη.
  Ποιο είναι όμως το προφίλ αυτών των ατόμων? Ελάχιστες έως μηδαμινές σεξουαλικές εμπειρίες, είναι καλοί ακροατές, παρόλα αυτά όταν τους δοθεί το βήμα να μιλήσουν, οι 60 στις 80 λέξεις τους είναι "εγώ" υπεραγαπούν τον εαυτό τους και έχουν το βλέμμα του αδικημένου (άπονη ζωή μας πέταξες στου δρόμου την άκρη, από τα χαμηλά στα χαμηλότερα κλπ κλπ). Άλλο ένα χαρακτηριστικό τους είναι η δήθεν ανάγκη τους να εξυπηρετούν με ευγένεια τον συνάνθρωπο... Καταπιεσμένα δουλοπρεπή πλασματάκια που κοιτούν μόνο την δική τους επιβίωση, ενώ τα όσα δίνουν τα μετράνε προσεκτικά και δεν ξεχνούν ποτέ τίποτα. Συνεπείς στις υποχρεώσεις τους από φόβο περισσότερο και για τα μάτια του κόσμου... Τα μάτια σας 14 εύκολα ξεγελούν!

Μπούφλες made in Μέλανες

  Από την περσινή σχολική σεζόν μια συμμορία Μελανιτών έβαλε στο μάτι τον Μιχάλη, οι λόγοι παραμένουν ακόμα και σήμερα (ένα χρόνο μετά!!) ΑΓΝΩΣΤΟΙ! Δεν πρόλαβε λοιπόν να αρχίσει η νέα σχολική χρονιά στο γυμνάσιο Χώρας Νάξου και ο 13χρονος μαθητής γυμνασίου ξυλοκοπήθηκε από 2 μεγαλύτερους μαθητές από τις Μέλανες.

  Πριν λίγες μέρες λοιπόν μετά το σχολείο ο Μιχάλης (ο ξυλοκοπημένος) κατεβαίνοντας την Παπαβασιλείου δέχτηκε επίθεση από τον 14χρονο Μανώλη από τις Μέλανες. Αργότερα στην αφετηρία των λεωφορείων ενώ περίμενε το λεωφορείο να πάει στο σπίτι του άλλος ένας Μελανίτης του επιτέθηκε (αυτή τη φορά πιο άγρια)! Ευτυχώς το παιδί δεν χτύπησε άσχημα. Το πιο τραγικό της υπόθεσης είναι πως ο Μιχάλης δεν ήταν μόνος, ήταν μαζί με 4 φίλους του κανείς δεν τόλμησε να τον υπερασπιστεί! Τι στο καλό τόσο φονιάδες είναι αυτοί οι ανήλικοι Μελανίτες?? Αυτά είναι λοιπόν... Βία... Κρίμα. Να προσθέσω κάπου εδώ πως δεν είναι η πρώτη φορά που γίνονται παράπονα για τις Μέλανες.

Φυλή φιδιών

  Φαντάζομαι σε όλη την Ελλάδα και σε κάθε παρέα θα βρεις ένα φίδι, τους χαρακτηρίζει η μυθομανία τους και η δήθεν "άπονη ζωή που τους πέταξε στου δρόμου την άκρη". Προσεγγίζουν τα θύματά τους με τα ψεύτικα προβλήματά τους και την άθλια ζωή που ζουν, ο συνάνθρωπος βλέποντάς το από ανθρωπιά τους κρατάει κοντά και τους φροντίζει, με την πρώτη ευκαιρία τα φίδια δεν θα διστάσουν να σηκώσουν το μαχαίρι ύπουλα και να το καρφώσουν στην πλάτη του φίλου τους.
  Έτσι λοιπόν και στην παρακάτω ιστορία μας, οι αδερφές Ιοκάστη και Κλειώ Αναστασίου προσεγγίστηκαν από την μακρινή ξαδέρφη τους Στελλίνα. Η Στελλίνα είχε από την αρχή μια ιδιόρρυθμη συμπεριφορά, κάτι τέτοιο δεν τις ενόχλησε ούτε το σκέφτηκαν πολύ, ούτε καν το σχολίαζαν, φρόντιζαν να συμβουλεύουν μόνο τη Στελλίνα να χαμογελάει και να είναι θετική. Μετά από λίγο καιρό, η Στελλίνα άρχισε να τους αφηγείται παράξενες μεταφυσικές εμπειρίες της, χαρακτηριστική είναι εκείνη που σύμφωνα με τα λεγόμενά της ξύπνησε ένα πρωί και βρήκε το στιλέτο πάνω στο στήθος της... Οι αδερφές Αναστασίου φρίκαραν και δεν είχαν λόγο να μην την πιστέψουν και την συμβούλεψαν να πάει σε κάποιο παπά ή να μην δίνει σημασία. Μετά από λίγο καιρό το εν λόγω φίδι (Στελλίνα) απομακρύνθηκε από τις φίλες της, ήταν γεγονός πως είχε βρει άλλους μαλάκες να την ανέχονται! Και λίγους μήνες αργότερα φτάνει στα αυτιά της Κλειώ πως η Στελλίνα κάνει κολλητή παρέα με την Βούλα. Η Βούλα και η Στελλίνα δεν δίστασαν να διαδώσουν φήμες για τις αδερφές Αναστασίου, φήμες του τύπου "¨οι αδερφές Αναστασίου έκαναν την Στελλίνα να πιστεύει σε φανταστικούς κόσμους και σε πράγματα που δεν υπάρχουν".
  Αγαπητοί μου αναγνώστες όπως καταλαβαίνεται αργά ή γρήγορα όλα μαθαίνονται! Άλλωστε γι' αυτό είμαστε εμείς εδώ!

Οι πρώην και... οι μύθοι!!!

Ρε παιδιά τι γίνεται με αυτους τους πρώην πια??? Θα εμφανίζονται συνέχεια μπροστά μας??? Εδώ λοιπόν είναι η ιστορία μας!
Είναι μία κοπέλα, η Κορίνα, και κάνει σχέση με τον (ας πούμε) Τάκη, για ένα μήνα (με το ζόρι) και τον χωρίζει! 
Καθώς περνάνε τα χρόνια η Κορίνα τον έχει αποβάλει εντελώς από τη μνήμη της! Άλλωστε μία τέτοια τραυματική εμπειρία ποιος θα ήθελε να την θυμάται??? 
 Ώσπου μία μέρα μαθαίνει από στενή της φίλη ότι ο τυπάς λέει γι'αυτην διάφορα, του τύπου ήμουν ο πρώτος της, την ξέρω πολύ καλά, είναι εγωίστρια, θέλει να περνάει πάντα το δικό της και άλλα πολλά πολλά!!
Και λέω εγώ τώρα τον κάνεις ξεφτίλα μπροστά σε όλους που μιλάει έτσι για σένα ή δίνεις τόπο στην οργή και απλά διασκεδάζεις με την αφέλεια του που συζητάει το όνομα σου χωρίς στην ουσία να σε ξέρει?
Ειλικρινά είναι κάτι που δεν χωράει ο νους μου! Εντάξει ζούμε σε μία κλειστή κοινωνία και το εν λόγω φαινόμενο είναι συνηθισμένο. Αλλά να έρχεται κάποιος από το παρελθόν σου και να διατυμπανίζει για τη σχέση του 1 μήνα (!!!) που είχατε πριν κάτι χρόνια και να μιλάει και να φέρεται σαν να σε ξέρει πραγματικά, είναι λίγο εώς πολύ θα έλεγα κουραστικό! Σε όλους μας έχει συμβεί κάποιος ανεπιθύμητος πρώην να ασχολείται ακόμα μαζί μας αλλά τα 6-7 χρονάκια είναι πολλά φίλε Τάκη!
Όταν μιλάς, κύριε, για μία κοπέλα και πλάθεις ιστορίες και γεγονότα που ποτέ δεν συνέβησαν σε καθιστούν αυτομάτως ηλίθιο μιας και η αλήθεια πάντα λάμπει! 
Οπότε γιατί μπαίνεις εξ αρχής στην διαδικασία αυτή? Αφού ο χαμένος θα είσαι και πάλι εσύ... ;-)


Τα πρόσωπα αποτελούν πρoιόν φαντασίας... Η ιστορία όμως είναι πέρα για πέρα αληθινή!!!

Ομοφυλοφιλία και Κόμπλεξ

  Είναι γνωστό πως στη Νάξο δυστυχώς η ομοφυλοφιλία είναι ταμπού και μειονέκτημα, στην καλύτερη περίπτωση το αντιμετωπίζουν σαν ψυχολογικό πρόβλημα οι περισσότεροι δίχως καν να το ψάξουν! Στις αντροπαρέες θα ακούσεις να μιλούν υποτιμητικά για τους ομοφυλόφιλους, ενώ όταν θέλουν να στολίσουν κάποιον θα τον βρίσουν με τις λέξεις "αδερφάρα", "πισωγλέντης" κλπ. Στις γυναικείες παρέες το ίδιο τους σέβονται σαν ανθρώπους (δηλαδή καθόλου!). Τις ομοφυλόφιλες γυναίκες τις έχουν στην ίδια κατηγορία, τη λέξη "λεσβία" την αναφέρουν υποτιμητικά.
  Αν τώρα η Άννα αποφασίσει να αποκαλύψει την ταυτότητά της και δηλώσει ανοιχτά πως είναι ομοφυλόφιλη... (Την πάτησε!) Όλοι εξαφανίζονται από κοντά της σαν να κουβαλάει τη λέπρα και της κολλάνε την ταμπέλα πχ "μπήκε η λεσβία στο μαγαζί", το "Άννα" έφυγε και τη θέση του πήρε το "λεσβία". Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι εμπειρίες του Οδυσσέα, πριν μερικές μέρες διασκέδαζε σε κεντρικό κλαμπ, έτσι στο άκυρο η διπλανή παρέα άρχισε να του δίνει πισώπλατες φάπες και γελούσαν, μια άλλη φορά περπατούσε στο δρόμο και ένα αμάξι με ψευτοπαλικαράδες πέρασε από δίπλα του και φώναξε "πουστάααραααααααααα". Οι παραπάνω συμπεριφορές είναι υποανάπτυκτης νοοτροπίας πράματα και είναι απαράδεκτο στην Ελλάδα του 2011 να υπάρχουν νέοι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τους ομοφυλόφιλους με αυτόν τον χυδαίο τρόπο.
  Προς τους έξυπνους της παρέας: Για πολλά χρόνια οι επιστήμονες και οι ερευνητές της φύσης είχαν δει ομοφυλόφιλες συμπεριφορές στα ζώα (θηλυκά και αρσενικά), όπως και ομοφυλοφιλικές μακροχρόνιες σχέσεις ανάμεσα τους, υπάρχουν σχετικά βίντεο (ντοκιμαντέρ) στο ίντερνετ. Η φύση προνόησε για όλα έτσι δεν λένε?

Χάστε κιλά με υγεία!

Την παρακάτω δίαιτα μου την έδωσε ο διαιτολόγος μου Θ.Μ. . Δεν είναι τυχαίο πως στο γραφείο του όλοι πάνε στρουμπουλοί και σε λίγο καιρό τους βγάζει μοντέλα! Είναι καλός στη δουλειά του και οι πελάτες του ποτέ δεν πεινάνε!


Πρωινό: 1-2 φρούτα (πχ 2 αχλάδια ή 4 σύκα ή 30 ρόγες σταφύλι)


Μεσημεριανό: 1η μέρα: 1 μερίδα φασολάδα 1 φέτα τυρί-5 ελιές
                        2η μέρα: 1 μερίδα ψαράκι ψητό ή βραστό με 1 πατάτα και σέλινο
                        3η μέρα: 1 μερίδα μπριζόλα χοιρινή ψητή και σαλάτα ανάμεικτη
                        4η μέρα: 1 μερίδα κοτόπουλο φιλέτο ψητό ή 1/2 στήθος και σαλάτα ανάμεικτη 
                        5η μέρα: 1 μερίδα φασολάκια με πατάτα με ένα κομματάκι τυρί
                        6η μέρα: 1 μερίδα μακαρόνια με 2 κουταλιές της σούπας κιμά και σαλάτα
                        7η μέρα: 1 μερίδα ομελέτα από 2 αυγά με ντομάτα κρεμμύδι πιπεριά (λίγο λάδι)


Απογευματινό: φρούτο


Βράδυ: 1 τοστ και 1 ποτήρι γάλα ή σαλάτα με τυράκι και 1 κομμάτι παξιμάδι

Κάνε τώρα τη φασίνα!

  Άλλο ένα παράδοξο γεγονός διαδραματίστηκε στο Ενιαίο λύκειο χώρας Νάξου... Ο μαθητής "Σισέ" πήρε ωριαία αποβολή διότι μιλούσε και έκανε φασαρία εν ώρα μαθήματος (ψωμοτύρι το 'χουν εκεί στη Νάξο τις αποβολές). Την ίδια ώρα ο διευθυντής "Καμπ." έκοβε βόλτες στους διαδρόμους να δει ποιος μαθητής λείπει από το μάθημα ή απλά για να σκοτώσει την ώρα του, είδε τον μαθητή Σισέ να απουσιάζει από το μάθημα. Όταν ο Σισέ του εξήγησε πως έχουν τα πράματα και γιατί δεν βρίσκεται στην αίθουσα μαθήματος ο διευθυντής τον έστρωσε στη δουλειά βάζοντάς τον να σφουγγαρίσει όλες τις άδειες αίθουσες!!! Ο Σισέ το έκανε, διότι όταν είσαι ανήλικος μαθητής λυκείου και σου λέει ο διευθυντής να σφουγγαρίσεις δεν μένει χρόνος να σκεφτείς πως έχεις την επιλογή να μην το κάνεις.

  Για άλλη μια φορά αναρωτιέμαι ποιος είναι ο ρόλος των καθαριστών και ποιος των μαθητών, πως είναι δυνατόν ο σπουδαγμένος μας διευθυντής να μπέρδεψε τους ρόλους αυτών των δυο και να έβαλε τον μαθητή να καθαρίζει, ο Σισέ μας θα μπορούσε την ίδια ώρα να διαβάζει και να προετοιμάζεται για την επόμενη ώρα μαθήματος (!) αυτά είναι ανήκουστα πράματα και καλά θα έκαναν να συνετιστούν λίγο όσοι κάνουν κατάχρηση "εξουσίας".

Lada VS BMW

 

Ποντάρω στο Lada! Πάντα αναρωτιόμουν γιατί και πως γίνεται ένα μάτσο παλιοσίδερα που αποτελούν ένα αμάξι να κάνουν έναν άνθρωπο καλύτερο. Κυρίως οι άντρες τα αμάξια τα βλέπουν σαν αξεσουάρ, το ακριβότερο και το πιο μουράτο θα τους κάνει... Πιο μάγκες? Πιο φιλότιμους? Πιο ελκυστικούς? Δεν νομίζω! Αφορμή για αυτήν την ανάρτηση στάθηκαν τα λόγια ενός συνανθρώπου όταν ήταν τετ α τετ με την κοπέλα του, γυρίζει λοιπόν και της λέει γεμάτος ενθουσιασμό: "Πω πωωω!! Τώρα με την BMW θα κυκλοφορώ έξω κυριλέ κι έτσι να ψαρώνουν οι άλλοι! Γαμώ!". Προσπάθησα να μπω μέσα στο μυαλό του και να καταλάβω το συνειρμό αυτό αλλά ποτέ δεν τα κατάφερα... 

  Βλέπω και κοπέλες που ποντάρουν στα ακριβά αμάξια, προσωπικά τις λυπάμαι λιγάκι διότι τι να πει το αμάξι για το μέλλον της σχέσης, την προσωπικότητα του άντρα τους και με τι έχουν να κάνουν? (Άντε κι αν έχουν προχωρήσει τα πράγματα να έχει καρεκλάκι για το μπεμπέ στο πίσω μέρος).

Τεχνολογία: Αποβλακώνει ή Αποξενώνει?

Η τεχνολογία αποβλακώνει ή αποξενώνει? Μάλλον αποβλακώνει! Χαρακτηριστικό παράδειγμα ένας νεαρός ο οποίος είχε πάει για καφέ σε κεντρική καφετέρεια της Χώρας Νάξου. Ο Τάσος λοιπόν είχε μπανίσει μια παρέα κοριτσιών τις περισσότερες από την παρέα τις ήξερε, ο Τάσος δεν συκώθηκε από το θρόνο του να χαιρετίσει καμία τους, αποφάσισε όμως να στέλνει sms στην μια από αυτές και να την φλερτάρει... Εφόσον λοιπόν ο νεαρός δεν αποφάσιζε ούτε το βλέμμα του να ρίξει προς την κοπέλα, εκείνη σοφά έπραξε με το να τον δουλεύει κανονικά. 
  Τώρα πόσο τραγικό μπορεί να είναι αυτό? Να έχουν φτάσει κάποιοι άνθρωποι σε αυτήν την κατάντια. Πού είναι οι εποχές που έλεγες έστω μια καλησπέρα στον γνωστό σου όταν τον πετύχενες έξω?

"Κωλοφαρδία"-αιτία αποβολής ?!

  Πριν μια βδομάδα περίπου στο Ενιαίο λύκειο Χώρας Νάξου, ένας μαθητής αποβλήθηκε επειδή είπε τη λέξη "κωλόφαρδος". Όλα ξεκίνησαν την πρωινή ώρα κατά τη διάρκεια του μαθήματος της Έκθεσης, ο μαθητής Jack συνομιλούσε με κάποιον συμμαθητή του, σε αυτήν τους τη συνομιλία ο Jack του είπε "είσαι κωλόφαρδος". Η φιλόλογος ακούγοντάς το αυτό έπαθε σοκ και έστειλε τον μαθητή κακήν κακώς στο γραφείο του διευθυντή με αποτέλεσμα να αποβληθεί!!! Στην τάξη για αρκετή ώρα ακούγονταν οι διαμαρτυρίες των υπόλοιπων μαθητών που υποστήριζαν τον Jack και αποδοκίμαζαν την "δικαιοσύνη" του σχολείου και την καθηγήτρια να προβληματίζεται για αυτήν της την απόφαση.

  Τώρα αναρωτιέμαι, ήταν δίκαιο αυτό? Με το να μοιράζει αποβολές με το παραμικρό η εξουσία ενός επαρχιακού σχολείου βοηθάει τους ανήλικους ανθρώπους για την μετέπειτα ενήλικη ζωή τους? Το σχολείο πρέπει να είναι ένα φιλόξενο μέρος και να βοηθάει τους μαθητές να χρησιμοποιούν την ευφυία τους και όχι να τρομοκρατεί να αγχώνει και να τιμωρεί.

Γάμος, είναι το όνειρο κάθε κοπέλας? Απομυθοποίηση!

  Εκείνη τη μέρα περιμένει πως και πως κάθε γυναίκα, ιδιαίτερα εκείνες που πατάνε τα 35 τρελαίνονται. Κακώς συμβαίνει αυτό διότι τι θα πει γάμος? Στη θρησκεία μας ο γάμος είναι υποτίθεται ιερό μυστήριο, η εκκλησία ευλογεί το ζευγάρι και το ενώνει με τα ιερά δεσμά του γάμου ενόποιον Θεού και ανθρώπων και η εκκλησία δίνει τη συγκατάθεση στο ζευγάρι να αρχίσουν την κοινή τους πορεία. Μα ο Θεός λένε πως είναι παντού (!) πρέπει εγώ να τραβήξω όλο αυτό το άγχος 1 χρόνο, να κλείσω εκκλησία να διαλέξω τα κοστούμια να καλέσω και την πιο ξεχασμένη θείτσα μου από τον Έβρο έως την Κύπρο που ζήτημα είναι να την έχω δει μια φορά στη ζωή μου, να τακτοποιήσω τον ντεκόρ, τα λουλούδια, προσκλήσεις, παράνυφους. Άσε τα τραπέζια και τη μουσική... Πρέπει να αρρωστήσω με λίγα λόγια να μου βγει ο κώλος για να ζήσω εκείνη την "ονειρεμένη ημέρα"? Να δώσω μια περιουσία σε παπάδες και όλα τα υπόλοιπα για την ημέρα που θα παντρευτώ? Αξίζει? Αυτά δεν είναι φυσιολογικά πράματα. Ο γάμος στις μέρες μας είναι άλλη μια κοινωνική επίδειξη, "τι φοράει η τάδε πόσο άσχημη είναι η νύφη, ο γαμπρός τι της βρήκε" και άλλες υποκριτικές χαζομάρες.

  Επειδή πιστεύω στο Θεό, ξέρω πως ο Θεός είναι παντού, δεν είναι κολλημένος σε μια εκκλησία να περιμένει τον κόσμο να πάει να του πει πως παντρεύεται για να δώσει τις ευλογίες του, όπου υπάρχει αγάπη υπάρχει και Θεός. Όταν αγαπάς κάποιον, ζεις μαζί του κάνεις παιδιά, δεν παντρεύεσαι, διότι ο Γάμος δεν έχει να προσφέρει τίποτα παραπάνω από χασούρα περιουσιών και άγχος. Με λίγα λόγια ξεκινάς τον έγγαμο βίο σου με ΑΓΧΟΣ! λολ...

Επιφάνεια και Ουσία

  Στο 2011 ότι γυαλίζει είναι χρυσός? Δεν αμφιβάλλω πως η εξωτερική εμφάνιση τα ρούχα και τα αξεσουάρ είναι σαν την τέχνη και τρόπος έκφρασης, αλλά είναι και τα πάντα? Όχι. Η εξωτερική εμφάνιση, τα ρούχα, το μακιγιάζ και τα παπούτσια θα δείξουν τι μουσική ακούμε τι προσπαθούμε να προσελκύσουμε και την κοινωνική μας θέση κάποιες φορές, αλλά αυτά δεν είναι όσα αποτελούν μια προσωπικότητα. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν το παραδέχεται ο κόσμος, άντρες και γυναίκες αν δουν μια κοπέλα ντυμένη προκλητικά δεν θα δουν το έντονο ταπεραμέντο και την ακομπλεξάριστη προσωπικότητά της, δεν θα δουν πως είναι μια γυναίκα που αγαπάει το σώμα της και δεν φοβάται να τονίσει τα δυνατά της σημεία, θα δουν ότι είναι μια πόρνη, πράγμα λάθος. Δεν γίνεται να στολίζεις άγνωστες κοπέλες με τόσο βαριές ταμπέλες. Αν τώρα δουν μια κοπέλα μαυροντυμένη με το ανάλογο μακιγιάζ (εδώ έχει πλάκα) εκτός από το "απαπαπα" θα σχηματιστεί η εντύπωση πως η κοπέλα έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση, πως είναι δυστυχισμένη και έχει ψυχολογικά προβλήματα! Τώρα κάπου εδώ γελάω. Γιατί οκ είπαμε μπορείς να δεις κάποια πράγματα από την εξωτερική εμφάνιση αλλά είναι αδύνατον να κάνεις και το ψυχογράφημα του καθένα από τα ρούχα του!

  Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι πως αν ψάξεις λίγο, πουτάνες θα βρεις και σε μοναστήρι, δυστυχισμένους θα βρεις παντού και σε ροζ και σε μπλε και σε κόκκινο χρώμα και σε μαύρο. Οι άγραφοι νόμοι πολλές φορές είναι λάθος. Η εξωτερική εμφάνιση δεν είναι σήμα κατατεθέν της προσωπικότητάς μας, είναι μεν σημαντική αλλά όχι τα πάντα μας. 

Άρρωστες Μητέρες και Διεστραμμένοι Ντοκτοράδες

  Καινούριο είναι πάλι αυτό? Μητέρες να παραμορφώνουν τα παιδιά τους με επεμβάσεις μπότοξ προκειμένου να μοιάζουν με το δήθεν υγιές πρότυπο "Barbie", μια Barbie δεν έχει να προσφέρει τίποτα περισσότερο στην κοινωνία πέρα από υπερκαταναλωτικό πνεύμα και επιφανειακή ομορφιά. Επί της ουσίας δηλαδή... ΤΙΠΟΤΑ! Μήπως θα πρεπε να διώκονται ποινικά αυτές οι μητέρες και οι γιατροί που επιτρέπουν να συμβαίνουν αυτά τα αίσχη στο βωμό του χρήματος? Προσωπικά και μοναδική πελάτης μου να ήταν αυτή η μητέρα ερχόμενη σε εμένα να της "σουλουπώσω" το μπεμπέ της θα την έστελνα από κει που ήρθε.
  Τι είναι αυτά? Αντί να ταΐζουμε τα παιδιά μας με ηθικές αξίες και να τους μαθαίνουμε να αγνοούν το περιτύλιγμα τα ποτίζουμε με πλαστικό? Ελπίζω να είναι μια κακή μόδα και εύχομαι να το πολεμήσουν οι λίγοι τίμιοι που απέμειναν σε αυτό τον πλανήτη.

Ανθρώπινες Σχέσεις- Έχουν όλοι δικαίωμα στον έρωτα τελικά?

  Άντρες και γυναίκες... Είναι όντως τόσο δύσκολες οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων? Πάντα τόσο δύσκολες ήταν? Τι τις κάνει δύσκολες? Μήπως αυτή η απελευθέρωση φέρνοντας την "απενοχοποίηση" έφερε και μια μικρή καταστροφή? Μίλησα με αρκετό κόσμο, γυναίκες και άντρες, δεσμευμένους χωρισμένους παρθένους... Αυτό που κατάλαβα είναι πως η εικόνα που προωθούν τα ΜΜΕ και η ανταπόκριση που έχει αυτό από τον κόσμο κάνει κακό. Οι άντρες (των σχέσεων) χωρίζουν σε χρόνο μηδέν από τις συντρόφους τους δικαιολογώντας τον εαυτό τους με την φράση "δεν ήταν η ιδανική". Αυτή η ατάκα είναι πολύ μόδα στις μέρες μας. Οι γυναίκες από την άλλη να τα δίνουν όλα και σύντομα να μένουν στον άσσο. Θα σταθώ όμως στο πρώτο σκέλος, στους άντρες. Όταν τίθεται το ερώτημα "ποιο είναι το ιδανικό για εσένα ρε Τάκη?" ο Τάκης μένει παγωτό και μασάει τα λόγια του, ποιο είναι το ιδανικό? Έχω δει να απορρίπτονται με αυτόν τον τρόπο όχι απλές γυναίκες... ΓΥΝΑΙΚΑΡΕΣ! Έξυπνες, μορφωμένες, όμορφες με χιούμορ, καλά για τις "μέτριες" δεν το συζητώ, εκεί οι άντρες βρίσκουν το θύμα τους και στην καλύτερη περίπτωση τις αντιμετωπίζουν σαν "καβάτζα". Δεν είναι τυχαίο που ξεφύτρωσε μια νέα γενιά ασέξουαλ νέων.
  Γιατί να συμβαίνει αυτό? Γιατί ο έρωτας που θεωρούνταν κάτι όμορφο να συνδέεται σήμερα με κάτι τόσο επώδυνο? Γιατί να ανοίγει πληγές? Κάπου εδώ θα παραθέσω μια παρανοϊκή εμπειρία που είχα με έναν "άντρα". Βγαίναμε μια βδομάδα, μέσα σε αυτή τη βδομάδα μου ζήτησε να είμαστε μαζί, έδωσα το οκ αλλά ήμουν επιφυλακτική. Την τελευταία μέρα που βγήκαμε στην αρχή της βραδυάς ήταν όλο γλυκόλογα και ήμουν έτοιμη να προχωρήσω μαζί του, μέσα στις επόμενες 3 ώρες, χωρίς να τσακωθούμε, χωρίς να έχει ειπωθεί τίποτα αρνητικό, ειλικρινά τίποτα από το πουθενά με χωρίζει μέσα σε ένα κλαμπ! Πάω πίσω στο τραπεζάκι να τελειώσω το ποτό μου να χαλαρώσω λίγο και έρχεται πάλι δίπλα μου μετά από κάνα μισάωρο και θέλει να τα ξαναβρούμε. Στον δρόμο για το σπίτι με ξαναχώρισε, χωρίς λόγο πάλι! Εκείνο το βράδυ ήμουν πολύ μπερδεμένη, το επόμενο πρωί, τα σκεφτόμουν όλα αυτά και γελούσα! Λέω τι κατάντια.. Κι εγώ πάλι μεγαλύτερο έγκλημα, που πήγα και τον βρήκα? Το παραπάνω ήταν σχετικά ένα μικρό δείγμα του τι υπάρχει εκεί έξω. Λένε πως οι άντρες χάλασαν, ναι το πιστεύω.
  Περί απελευθέρωσης, δεν θα πω πολλά. Με την σεξουαλική απελευθέρωση έρχεται ένα κύμα απενοχοποίησης, ελευθερίας και ζωής. Ναι μ' αρέσουν αυτές οι λέξεις αλλά δεν θεωρώ απαραίτητο να κυλιέμαι και να μενιάζω τα κρεβατόρουχα του κάθε νεαρού για να τα βρω αυτά. Οι απελευθερωμένοι και οι απελευθερωμένες έχουν ταμπού? Με μια πρώτη σκέψη θα πει κανείς όχι, με μια δεύτερη όμως αλλάζουν τα πράματα. Υπάρχει μια συζήτηση που ξεκινάει με το "με πόσους έχεις κοιμηθεί?". Με κάνει να γελάω αυτό. Ο Τάκης ο απελευθερωμένος λοιπόν έχει σχέση με την επίσης απελευθερωμένη Λουκία. Ο Τάκης γιατί να διστάζει να ρωτήσει την αγαπημένη του αυτό που τόσο λαχταράει να μάθει? Γιατί? Δεν θα την προσβάλει κιόλα! Σεξουαλική απελευθέρωση έχουμε (υποτίθεται δηλαδή), δεν υπάρχει καμία ενοχή για τις πράξεις μας! Και η Λουκία γιατί λέει ψέμματα όταν έρχεται η ώρα να απαντήσει αυτό που τόσο θέλει να μάθει ο Τάκης? Ας μαζευτούμε λίγο λέω εγώ. Αν ήταν τόσο φυσικό να τρέχουμε από κρεβάτι σε κρεβάτι δεν θα υπήρχε και καμία ντροπή και κανένα ταμπού σε αυτή την συζήτηση. 

Άστα τα μαλλάκια σου...

  Τα μαλλιά ανέκαθεν ήταν από τα βασικά στοιχεία για μια καλαίσθητη εμφάνιση, στις μέρες μας αυτό δεν ισχύει μόνο για τις γυναίκες αλλά και για το ισχυρό φύλο. Τα υγιή μαλλιά απαιτούν μια σωστή διατροφή πλούσια σε βιταμίνες και πρωτεΐνες. Μην παραλείπετε από τη διατροφή σας τα θαλασσινά και το κρέας, τους ξηρούς καρπούς, το ελαιόλαδο, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα όσπρια, κίτρινες και κόκκινες πιπεριές και τα λαχανικά.

  Μικρά μυστικά υπάρχουν, αν τα μαλλιά είναι ταλαιπωρημένα μπορείτε να απλώνετε στα μαλλιά σας για μισή ώρα περίπου, αγνό παρθένο ελαιόλαδο και τα περιτυλίγετε με μια μεμβράνη, η διαφορά θα φανεί άμεσα! Τώρα... Κάτι δύσκολο για τις γυναίκες.. Προσπαθήστε να αποφεύγεται τις συχνές  αλλαγές στα μαλλιά (βαφή, ντεκαπάζ, πιστολάκι, μασιά), εντάξει όταν πάμε για ποτάκι δεν γίνεται να κυκλοφορούμε με το μαλλί αφάνα σαν να βγήκαμε από ταινία των 80s! Αν πάτε για τσιγάρα δεν είναι απαραίτητο να κάνετε περμανάτ, είναι περιττό. Καταλαβαίνω πως το styling στα μαλλιά μας είναι το Α και το Ω, αλλά προτιμότερο είναι να έχουμε υγιή μακριά μαλλιά, παρά άχυρα στο κεφάλι! Άλλος ένας εχθρός της τρίχας είναι οι αυστηρές δίαιτες, δεν βοηθάνε καθόλου την υγεία ούτε τα μαλλιά φυσικά. Αυτό το "κόβε τα μια φορά το μήνα" πάντα μου την έδινε! Η αλήθεια είναι πως οι άκρες πρέπει να καθαρίζονται κάθε δυο μήνες. Υπάρχουν περισσότερα αλλά αυτά θεώρησα περισσότερο βασικά. 
  Και κάτι τελευταίο, δεν είναι σημαντικό ούτε έγκυρο αλλά ποτέ δεν ξέρεις! Μου έλεγε μια γυναίκα προχτές πως στα χρόνια  των παππούδων μας, οι άντρες για να αποφύγουν την φαλάκρα ή και να την πολεμήσουν έκοβαν ένα κρεμμύδι στη μέση και στην συνέχεια έτριβαν το κεφάλι τους με αυτό.

Πρώτη επαφή με τη γιόγκα...

  Ποτέ δεν ήμουν φίλος της γυμναστικής, είχα δοκιμάσει παλιότερα και γεύτηκα τα πλεονεκτήματα του να γυμνάζεσαι, αλλά δεν μου ταίριαζε και το παράτησα! Πριν μερικά χρόνια είχα ακούσει τη λέξη γιόγκα δεν ήξερα τι είναι και δεν μπήκα στη διαδικασία να ασχοληθώ, παρόλα αυτά άκουγα το πόσο καλό κάνει στην υγεία και πόσο πολύ συμβάλει κατά των νεύρων, υπομονή, ηρεμία και υγεία, την παρουσίαζαν σαν θαύμα, χαρακτηριστική ατάκα μιας οικογενειακής φίλης προς τη μητέρα μου: "κάνε γιόγκα και όλα θα σου περάσουν". 

  Δεν με θυμάμαι να ήμουν υπομονετικός άνθρωπος ούτε ηρεμία είχα, για προσωπικούς λόγους λοιπόν αποφάσισα αυτή τη βδομάδα να το δοκιμάσω από περιέργεια, δεν μπήκα στον κόπο να πάρω βιβλία και να ψάξω στο ίντερνετ, απλά περίμενα να έρθει εκείνη η ημέρα να πάω στο πρώτο μάθημα. Τα αποτελέσματα είναι ήδη εμφανή, έχω την υπομονή που χρειάζομαι όπως και την ηρεμία! Μην το σκέφτεστε λοιπόν, είναι απλά το απόλυτο φάρμακο!